"Ze wszystkich sił bronię się przed egzaltacją, ale i tak muszę powiedzieć, że Saga ludu Macieja Malickiego to jedna z najpiękniejszych opowieści autobiograficznych, jakie miałem okazję przeczytać. Bezpretensjonalna, na ludzką miarę i z ludzką twarzą daleka od prostolinijności, lecz zarazem
Ludzkie ucho nie słyszało, albo – nie usłyszeć mogło. A przecież Maciej Malicki relacjonuje tę niesłychaną przygodę ucha bez zmrużenia powiek i z taką płynnością, jakby spisywał rozmowy swoich bohaterów z jakiejś magicznej taśmy, lub przynajmniej – z pamięci. Tylko to jest ciekawe – powtarza za
Malicki urodził się w 1945 roku. Pierwsza książka ukazała się pięćdziesiąt siedem lat później. Co nie znaczy, że dopiero wtedy zaczął zapisywać. Ostatnia, ósma z kolei, właśnie ta, ujrzała światło dzienne w roku 2009. Co nie znaczy, że przestał zapisywać. Dlaczego tak? Skąd pomysł? Co dalej?
Czwarta powieść Macieja Malickiego Wszystko jest to kolejna, rozpoznawalna już, charakterystyczna dla Malickiego przygoda ucha, wzbogacona o przygodę oka i przygodę lektury . Maciej Malicki z absolutną afirmacją opisuje świat, w którym wszystko, każdy najmniejszy szczegół, jest równie ważne.
Kogo nie znam&”,, IV tom &„,Polskiej Kolekcji Kryminalnej&”,, to thriller przewrotnie klasyczny. Bohater, Maciej Malicki, na opuszczonym poligonie spostrzega napis: &„,Uziemnić diament&”,. Napis ten pojawi się jeszcze w wielu miejscach. Ludzie naznaczeni napisem zginą lub
"Takie tam" to niezwykły dziennik - jego bohaterem nie jest autor, tylko język, który przegląda się sam w sobie. Jest fascynującą grą, tworem niezależnym, płata figle, skupia na sobie uwagę. I lubi się podobać. Krótko mówiąc - język u Malickiego jest seksowny, a sam autor flirtuje z nim
